Bernart Marti (63.7)

		Bernart Marti
		Farai un vers ab son novelh
		e vuelh m’en a totz querelar,
		qu’a penas trobi qui m’apelh
		ni sol mi denhe l’uelh virar:
5		trobat m’an nesci e fadelh
		quar no sai aver ajustar.

		Un non vey tan ric ni tan belh
		no·s camge de tot son afar
		quan trop joves pert son capdelh
10		per cui deuria melhurar,
		que plus lo plumon qu’un auzelh
		quan lo vezon tot sol estar.

		No·m puesc mudar que no·m querelh
		que la folhia vey sobrar;
15		non truep qui ab si m’aparelh
		ni·m fassa ben ni·m vuell’amar,
		ni de nulha ren m’acosselh
		ni m’essenh quon o deya far.

		Si duerm trop, non er qui·m revelh,
20		ans si penran tug a gabar
		e si stau tot jorn al solelh,
		pauc trobarai m’an covidar:
		ja negus hom d’amic nou velh
		si non a poder de donar.

25		Greu er nulhs hom aperceubutz
		qui non a mas se a mandar:
		si·s savis, er per folh tengutz
		si·n aver no·l ve hom pojar.
		A tot despieg es cazegutz
30		cuy ave autruy agachar.

		Ja non er pros ni mantengutz
		qui non sap aver amassar,
		quar non es dregz reconogutz
		mais fors’a qui mais pot pennar,
35		e·l paupres es ses colp vencutz
		que no·s pot cubrir ni tornar.

		Cuy siey amic falhon del tot
		ben seri’ops a perforsar
		que non estes tostemps el lot
40		ans vis si poiria levar,
		que per fraire ni per nebot
		no·s deu negus hom refizar.

		Mas so que hom a, sobretot
		cove per mezura menar,
45		si non o fai es senes cot:
		l’autruy l’ave segr’e cassar.
		Ab so qu’ieu sembli be la cot
		que non talh’e fa·l fer talhar.

		Aquo de qu’ieu non say un mot
50		cugi ad autruy ensenhar.