Folquet de Marselha

Senher Dieus que fezist Adam

e assagiest la fe d’Abram

 edenhest penre carn e sanc

4

per nos, tant fust humils e franc,

pueys lieuriest ton cors a martire,

don mos cors en pessan m’albire

que trop fezist d’umilitat

8

segon ta auta poestat,

Dieus Ihesum Crist, filh de Maria,

Senher, mostra·m la drecha via

e no·y esgarda·ls meus neletz

12

e retorna·m als camis dretz!

Hueymay be·s tanh qu’ieu me descobra

tan ai estat en mala obra:

tostemps amei gran avareza

16

e tenc mon cor en cobezeza,

voluntiers ajustiey vas me

e non ges tot per bona fe,

volontiers amassey l’autrui

20

e non gardey ni qual ni cuy,

e fuy tostemps de malenconi

e mantinc obra de demoni,

can me venc en cor que·m partis

24

e que a tu, ver Dieu, servis.

Peccatz m’azauta que·m refresca,

que m’es pus dos que mels ni bresca,

e retorna·m al recalieu,

28

que m’es salvatje et esquieu,

tant me sobra peccatz mortals.

Si tu, vers Dieus, doncs no m’en vals,

tant es cozens lo mals que·m toca

32

que no·l puesc comtar ab la boca,

ni metje no m’en pot valer

si tu no·m vals per ton plazer.

Glorios Dieus, per ta merce,

36

dressa ta cara devan me

e remira lo greu trebalh

c’aissi·m tensona e m’assalh;

que·l mieu peccat no son per nombre,

40

per tal tem que la mortz m’encombre,

que·l mieu peccat son massa trops

e·l tieus cocelhs m’a mot gran obs.

Gran merce·t clam com om vencutz

44

que m’aiutz, Dieus, per tas vertutz;

qu’en peccat soi natz e noiritz

et en peccat ai tan dormitz

c’a pena vey la clara lutz

48

que·l tieus santz esperitz m’adutz;

en escur vauc com per tenebras,

malautes suy plus que de febras,

en caitivier jac et en pena

52

e tenc al col tan gran cadena

que totz soy pesseiatz e franhs,

tan fort es dura e pezans.

Glorios Dieus, senher del tro,

56

si·t platz, deslieura·m de preio;

ab gran dolor t’apel e crit,

Senher, no·m metas en oblit.

Oblidat m’as per ma folor,

60

car no·t servi coma senhor,

e soi pus fregz que neus ni glas

can me parti del tieu solas.

Glorios Dieus, dona·m calor

64

e sen e forsa e vigor

e conoissensa e saber

qu’ieu te serva a ton plazer.

Senher Dieus, fay nede mon cor,

68

de totas partz dins e defor,

do tota mala volontat

e d’erguelh e de malvestat,

e retorna·m al tieu servizi

72

e salva·m al jorn del juzizi.

Glorios Dieus, tramet me lum

que·m get dels huels aquel mal fum,

aisi que sian bel e clar,

76

que no sian dur ni avar,

e reconosca·ls tieus sendiers,

c’aisi son plas e drechuriers

qu’ieu res no vei ni say on so

80

ans prenc lo mal e lays lo bo.

Senher Dieus, garda·m dels camis

que la mortz troba tan mesquis,

e de lur gran desaventura

84

dels enemicx que es tan dura.

Dieus, perdona me en ma vida

totz mos peccatz e ma falhida,

ans que la mortz me sobrevenga,

88

can non poirai menar la lenga,

car penedensa del adoncs

no val a l’arma quatre joncs.

Ajuda·m, Dieus, tost, no m’o tricx,

92

car totz mos mortals enemics

n’aurian gaug senes acort

si·m podian lieurar a mort.

Senher Dieus, mot m’o tenc a tala

96

car ieu non truep genh ni escala

on te pogues venir denan

lai sus on son li gaug e·l san.

Dieus, tu que fist tan bel miracle

100

met me e·l tieu sant habitacle;

car totz mos cor e m’esperansa

es en la tua piatansa,

car pus greu comte que d’arena

104

port de pecat sus en l’esquena:

qu’e·l mon no sai om tan deslieure

pogues totz mos pecatz escrieure.

Mas tu, Senher, vers Dieus, que saps

108

mos pessamens e totz mos abs,

a tu non puesc esser selatz

cals fuy, cals soy, cals ai estatz.

Tant ai peccat que non sai nombre:

112

si anc fuy fols, aras soi, Dombre,

car pecatz m’a cubert e clors

de totas partz me tenon mors:

Dieus, dona·m genh co m’en partisca

116

per so que·t laus e que·t grazisca,

car tu yest Dieus dos, amoros,

e Senher Dieus totz poderos.

Verays Dieus, dressa tas aurelhas,

120

enten mos clams e mas querelhas;

aisi·t mourai tenson e guerra,

de ginolhos, lo cap vas terra,

las mas juntas e·l cap encli,

124

tan tro·t prenda merces de mi,

e lavarai soven ma cara,

per tal que sia fresqu’e clara,

ab l’aiga cauda de la fon

128

que nais del cors lai sus e·l fron:

car lagremas e plans e plors

so son a l’arma frutz e flors.

Senher Dieus, en tu ai mos precs:

132

en esta cocha no·m desnecs;

ja soi ieu tos parens carnals

e tos parens esperitals,

ieu soi tos filhs e tu mos paire,

136

lo mieus senher e·l mieus salvaire,

ieu soi tos filhs;, tu mos parens:

aias de mi bos chauzimens;

car ieu soi ples do tot peccat

140

e tu, Senher, d’umilitat;

tu iest fort autz et ieu trop bas,

car peccatz m’a vencut e las.

Dels enemics me garda, Senher,

144

que·in volon dampnar e destrenher;

ampara·m, Dieus, mos esperitz

ans qu’en sia del tot partitz

e dona·m vida eternal

148

e·l tieu regne selestlal.

Amen.