Peire d’Alvernhe

Belh m’es qui a son bo·n sen

qu’en bona cort lo prezen,

q’us bes ab autre s’enansa,

e ricx mestiers conogutz

lai on pus es mentaugutz

val mais qu’a la comensansa.

Doncx aissi·m dei far parven,

ieu que venc novellamen,

e mostrar en detriansa,

lo saber que·m n’es cregutz,

quar qui vas dos locs esdutz

leu l’en sort grans alegransa.

Per que d’est comte aten 

de Barsalon’un don gen,

que pro·m fassa e lui onransa;

e cre, si de dar non dutz,

qu’en sa cort, on suy vengutz,

es fams e vera mermansa.

De baron m’es avinen

ab vergonhos pessamen;

tals o conois que romansa:

ans que s’en leu mager brutz,

aitals afars, trop saubutz, 

non es grans mas per semblansa.

Ara·us es ops, e non len,

efforsar contra ioven,

qu’us encombriers vos sobransa,

de sai on lo solelh lutz,

en que seretz deceubutz

s’acortz no ven deves Fransa.

Qu’ab un iovencel valen

avetz lai guerr’e conten,

tal que fier si de sa lansa,

que d’aquelhs Engles coutz

ni dels vostres esternutz

non a paor ni duptansa.

Lai es lo vers remazutz

on espazas sobr’escutz

penran del forfag venjansa.